Nieuws
Een video uit 1978. De Stichting MEMO had als motto: mens- en milieuvriendelijk ondernemen. Ze zette zich in voor het kleinschalig bedrijfsleven als tegenhanger van machtige multinationals. Handwerk, vakmanschap en arbeidsvreugde staan voorop bij deze ondernemingen, die producten leveren op het gebied van voeding, kleding, woning en vervoer.
‘Gewoon doen, daarna praten’, was het motto van de gebroeders Van Esch die in 1975 in Hurwenen met hun zuurdesembakkerij begonnen. Ze begonnen gewoon, omdat ze zulk brood veel lekkerder vonden dan gangbaar brood. Het zuurdesem werd gebakken in een heuse ‘takkenbos-oven’. De Kleine Aarde bestelde als eerste klant zo’n honderd broden per week. Kleine ondernemingen waren goed voor mens en milieu. In het milieuwereldje kregen ze de naam ‘MEMO-bedrijfjes’.
Windenergie vervuilt onze aardbol niet en is een onuitputtelijke bron van energie. Dit in tegenstelling tot fossiele brandstoffen. Nederlanders wisten eeuwenlang handig gebruik te maken van de wind. Een traditie die medewerkers van De Kleine Aarde weer oppikten. Vanaf de oprichting waren er bij De Kleine Aarde allerlei lucratieve experimenten met windenergie.
In de jaren dat De Kleine Aarde nog werd gedrukt op echt ‘grof volkoren’papier, besteedde het blad veelvuldig aandacht aan de ideeën van de Duitse econoom Ernst Friedrich Schumacher. Zijn naam zou in Boxtel vele malen klinken als de man die de wereld in kleinschalige modellen wilde leren denken. En dat paste geheel in de visie van De Kleine Aarde.
Veel mensen kennen de Schijf van Vier, een eenvoudig plaatje met voedingsmiddelen. Deze schijf werd ooit halverwege de jaren zeventig bedacht door De Kleine Aarde. De maaltijdschijf is inmiddels uitgegroeid tot een belangrijk hulpmiddel in de voorlichting over voeding. Hij werd echter ook een symbool van De Kleine Aarde. Van het plaatje zijn inmiddels vele duizenden exemplaren verkocht, op klein A-5 formaat tot groot posterformaat. Aan particulieren, voedingsgeleerden, diëtisten en medici.
Vandaag heeft de Bolwoning zijn tijdelijke overkapping gekregen. Door lekkende kozijnen is binnen alles vochtig en het drogen kan nu eindelijke beginnen.
Wie iets wil weten over de geschiedenis van duurzaamheid in Nederland, moet een kijkje nemen in de archieven van De Kleine Aarde. Het Boxtelse milieucentrum speelde daarin sinds de jaren zeventig een centrale rol. De stichting die het gedachtegoed bewaakt, maakt de historie ervan inzichtelijk op haar website.
Buiten dansen, wat een leuk feestje! Kunstenaar Arne Hendriks bouwt in het park van De Kleine Aarde een duiventoren van mycelium. Om de pakken mycelium plat te krijgen voor stevige bouwlagen van de toren, organiseert hij de Gentle Disco! Meer over deze kunstenaar, zijn duiventorens en andere kunstprojecten vind je op zijn website.
Plaats De Kleine Aarde is een knooppunt van netwerken, een ‘Regenerative Changemakers Hub’, toegelicht in onderstaande video en op hun eigen website PlaatsDeKleineAarde.nl.
De Werkplaats is sinds 2023 de nieuwe naam van de Van Cooth Hoeve. Plaats De Kleine Aarde creëerde deze inspirerende groene ontmoetingsplek om te genieten van eten, te leren over voedsel en natuur en om te verbinden met elkaar. Onderstaande video toont de oude en nieuwe situatie. De werkplaats is sfeervol ingericht met tweedehands meubels en tweedehands planten. Ook goed te zien op de website van biomimicry architect Lydia Fraaije.
Mei 2023, de opening van de expo van 50 Jaar De Kleine Aarde. Met een blik op het verleden en een toelichting van Onno Niessen op de toekomst van Plaats De Kleine Aarde voor de voedseltransitie.
Het was de tijd van de oliecrisis, het rapport van de Club van Rome, 'Grenzen aan de groei', een tijd waarin wetenschapsjournalist Sietz Leeflang 'De Kleine Aarde' oprichtte, een naam die destijds was ontstaan uit angst voor schaalvergroting en de gedachte dat onze aarde in de toekomst te klein zou worden. Jan Juffermans, die in 1978 bij De Kleine Aarde kwam, vertelt erover in Vroege Vogels.
No results found.